POTPUKOVNIK VJ UBIO DVA SRPSKA VOJNIKA

Standard

Kosovske Albance u selima Ljubižda Has/Lubizhdё e Hasit, Kušnin/Kushnin, Kabas Has/Kanash e Hasit, Dedaj/Dedaj i drugim selima i zaseocima koji ih okružuju na području Hasa, u severozapadnom delu opštine Prizren/Prizren i selima Damjan/Damjane, Tanaj/Tanaje i okolnim selima i zaseocima jugoistočnog dela opštine Đakovica/Gjakovё, i drugim planinskim selima i zaseocima ovog dela Kosova, srpske snage su gotovo neprekidno i najbrutalnije ubijale, premlaćivale, pljačkale, progonile u Albaniju, spaljivali im domove i oduzimali lične isprave i sve druge dokumente, da bi onemogućili njihov kasniji povratak.

Od početka 1998. do 16. juna 1999.godine, u sedam navrata (u septembru i decembru 1998.; 27. i 28. januara 1999.; 25. i 26. marta 1999.; 30. marta 1999. ;12. aprila 1999.; 15. i 16. aprila 1999. i 26. arila 1999. godine),sistemski su proterivali raseljenu albansku nejač skrivenu u okolnim šumama i vrletima.

Ubili su više desetina, a preko 2.000 raselili a potom prognali u Albaniju.

Od brojnih masovnih ubijanja i drugih zločina srpskih snaga na ovom delu Kosova, a koje sam istraživao i dokumentovao kao ratni vojni tužilac, navodim jedan od 17 krivično-pravnih predmeta koje su mi oteli zločinci iz Vojne bezbednosti Prištinskog korpusa i Dragoljuba Zdravkovića -moj tadašnji zamenik a sadašnji sudija Višeg suda u Beogradu.

Dana 12. aprila 1999. godine, oko 8:30 časova, u mestu Guri Korbit, blizu izvora planinske rečice (potoka) Deliuj/Deli Ujit, na planini u ataru sela Ljubižda Has/Lubizhdё e Hasit, srpske snage [ (–Drugi motorizovani bataljon (mtb), 549. mrbr i drugi delovi te brigade i jedinice Vojne policije i druge specijalne jedinice VJ, policijske snage Republike Srbije posebne namene (23.odred PJP; 37.odred PJP; Peta četa PJP Prizren; Četvrta četa PJP Đakovica; Dobrovoljci – lokalni Srbi, Srbi iz Srbije i Republike Srpske, Rusi, Ukrajinci, Romi; više raznih oružanih grupa, u sastavu i pod kontrolom MUP i DB Srbije)], opkolili su i protivpravno lišili slobode (zarobili) grupu od preko 500 raseljenih Albanaca, iz toga i okolnih sela, uglavnom dece i žena, među kojma i M.N.(rođenu 1962. godine) sa petoro maloletne dece – tri kćerke i dva sina.Imena ne navodim iako su mi poznata.
Continue reading