Lakić Đorović: Istraga protiv generala Živanovića, najnovija srpska farsa

Standard

1. Srbija do dana današnjeg nije sudila svojim generalima-zločincima, koji su kao ondašnji komandanti brigada Vojske Jugoslavije (VJ) na Kosovu, sledeći naređenja državnog i vojno-policijskog vrha, osmislili, isplanirali, neredili i predvodili ubistva, progon i etničko čišćenje Kosova. Ipak, posle 15 godina sakrivanja i uništavanja dokaza, tužilac za ratne zločine Vladimir Vukčević naložio je sprovođenje istrage protiv bivšeg komandanta 125. motorizovane brigade generala Dragana Živanovića.

2. General Živanović je prvi komandant srpske brigade VJ sa Kosova nad kojim će se sprovesti istraga. Mećutim, ne zato što je naredio i počinio zločine (“ubistvo najmanje 118 albanskih civila, teško telesno povređivanje 13 civila, uništavanje 40 kuća, pljačku imovine i proterivanja, oduzimanje i uništavanje ličnih dokumenata proteranih”), nego zato što je propustio da zločine spreči.

Da je hteo da ih sprečava, ne bi ih naređivao, i sprovodio.
Continue reading

Zmije, telci i zvižduci

Standard
Foto Denis LOVROVIĆ
Autor: Predrag Lucić

Dan pobjede i domovinske zahvalnosti proslavljen je svečano i dostojanstveno. U kninskoj je crkvi biskup Ivas propovijedao o crvenim zmijama i zlatnim telcima, dok je za to vrijeme u Kljacima fra Ilija Mikulić pozdravljao Darija Kordića kao nekoga tko »svakome od nas može biti primjer i poticaj«…

Continue reading

Lakić Đorović: Mrak-Bljesak-Oluja, kazivanja Srbina iz Pakraca

Standard

Kazivanja su citati iz pisane izjave ovog Srbina. Radi zaštite od ubica, koji i danas, kao heroji, preteći šetaju Srbijom, izostavio sam imena i neke identifikacione podatke i ovog svedoka kao i onih koji su ga od polovine 1991. godine poveli paklenim putem, bez povratka.

1. Sve do 24. decembra 1991., živeo sam kao samac u rodnom selu Jakovci, opština Pakrac, Republika Hrvatska, u kući moga pokojnog oca, koji je umro 1970. godine…. Završio sam osmogodišnju školu i oko 11 godina bio zaposlen u pogonu za proizvodnju kisele vode „Lipički studenac“, u Lipiku.

Iako je u Pakracu, kao i u Lipiku, bilo pripadnika raznih nacionalnosti, Hrvata, Srba, Mađara, Italijana, živeli smo složno, mogu reći i prijateljski. Posećivali smo se i međusobno družili. Nikada nisam bio u svađi bilo sa kime, pa ni sa pripadnicima drugih etničih zajednica. Iako se nisam bavio politikom, prve etničke varnice zapazio sam tokom 1990. godine, kroz delovanje Hrvatske demokratske zajednice (HDZ). Od februara 1991. godine, počela su neka čudna podvajanja. Hrvati su se nekako držali po strani, mi Srbi smo se takođe izdvajali i samo međusobno družili. Uprkos napetostima u firmi, radili smo sve do 16. avgusta 1991. godine. Ja i drugi Srbi smo se uplašili i nismo smeli da prolazimo kroz hrvatska mesta prema Lipiku.

Tri dana nakon prestanka rada, već oko 18. avgusta 1991. godine, a neki možda i nekoliko meseci ranije, ja i drugi Srbi iz oko 20 srpskih sela od Pakraca prema Slavonskoj Požegi (Kusonje, Dragovići, Brusnik, Lipovac, Šumetlica, Novo Selo, Grahovljani, Branešci, Vučje, Ožegovci, Jakovci, Cikote, Rogulje, Bjelajci, Cicvare, Budići, Glavica, Popovci, Koturić, Tisovac, Prgomelje i Kamenska), dobili smo puške, raznih modela. Oružje su delili Srbi, a znam da je ono iz vojnih magacina, recimo iz Našica. Pvo su podelili stare puške, model M-48, potom poluautomatske i automatske tipa „kalašnnjikov“, domaće proizvodnje – “Crvena Zastava“. Nekima su podelili i pištolje, minobacače i granate i municiju.

Moj kraj, poznat kao Bučje, obuhvatao je oko 15 „čisto srpskih“ sela, na prostoru od Pakraca prema Slavonskoj Požegi. Već oko 18. avgusta 1991, mi Srbi sa područja Bučja organizovali smo se u vojne borbene vodove. Moj vod je prvo okupljanje imao u selu Kamensko, kod spomenika oslobođenju naroda Slavonije.
Continue reading